Χόρεψέ με ως το τέλος του κόσμου

Τhe diferent shade of the rainbow

O Joe Sauter συγγραφέας,σκηνοθέτης και ηθοποιός γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1940 στις Συρακούσες της Νέας Υόρκης.

Εργάστηκε σαν εκδότης και αρθρογράφος για το περιοδικό " Παγκόσμιος Κινηματογράφος", ενώ έκανε καριέρα σα στιχουργός της pop μουσικής. Έχει ασχοληθεί με την μυθιστορηματική γραφή και έχει γράψει αρκετά σενάρια,ένα από τα πιο πετυχημένα του έγινε ταινία:"Hot shot" στην οποία πρωταγωνίστησε ο Πελέ και παίχτηκε και στην Ελλάδα με τον τίτλο:"O αγαπημένος του ποδοσφαίρου".

Ήταν φιλέλληνας και τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στην Ελλάδα κρατώντας πάντα επαφή με την Νέα Υόρκη ως συγγραφέας και παραγωγός. Πέθανε το 2004.Το έργο του το εμπιστεύθηκε στη στενή του φίλη την ηθοποιό Μαίρη Βιδάλη. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μροντγουαίη στην Αθήνα. Άλλα ίχνη σκηνοθεσίας δεν βρέθηκαν πουθενά αλλού.

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιώργος Λιβανός εργάστηκε σκληρά με την πεποίθηση ότι αυτό το έργο είναι πέρα ως πέρα κοινωπολιτικό,βαθιά διαχρονικό,απίστευτα ερωτικό ενώ κάνει μια υπέροχη καλλιτεχνική κρούση ενάντια στην πολιτιστική και οικονομική αλλαγή του πλανήτη,που βιώνουμε αυτή την εποχή όλοι ως αυτόπτες μάρτυρες.

Το έργο "χόρεψε με ως το τέλος του κόσμου" είναι μια αληθινή ιστορία που σκιαγραφεί πολύ ανθρώπινα και καθημερινά την πορεία έξι χαρακτήρων οι οποίοι ξεκινάνε από τα "δύο βήματα πίσω" για να περάσουν στην μάχη που οφείλουν να δώσουν στον εαυτό τους ώστε να φτάσουν στην δική τους αλήθεια.

Όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι παρών κατά την διάρκεια της παράστασης:Τόσο η ευαισθησία,η τρυφερότητα,ο θυμός και η απογοήτευση,όσο το χιούμορ,η αγωνία και η συγκίνηση. Πρόκειται για ένα επίκαιρο ψυχογράφημα, πηγή ζωής για τις δύσκολες μέρες που διανύουμε.

Η Ιλαίην τραγουδίστρια και ιδιοκτήτρια ενός μπαρ αποφασίζει να αποχαιρετήσει για πάντα τον κόσμο της νύχτας και καταθέτει την οριστική απόφαση στο κοινό της με ένα αισθησιακό τζαζ τραγούδι.

Στην είσοδο της πολυκατοικίας που διαμένει(46η οδό της Νέας Υόρκης), εκτελεί χρέη θυρωρού η Έηντζελ, εδώ και 40 χρόνια ριζωμένη εκεί, αναπόσπαστο κομμάτι της μαύρης σκάλας- σαν

αυτές που έχουν πολλές πολυκατοικίες παλιότερης αρχιτεκτονικής-και της καρέκλας της.

Το υπέροχο σόλο χορευτικό της υποδηλώνει εκτός από την άριστη τεχνοτροπία του, τον τελικό συμβιβασμό της με την μοναξιά. Μοναδική της παρέα ο Τομ,ο ταχυδρόμος της συνοικίας, που την φλερτάρει τρυφερά,φέρνοντάς μαζί με τον μισθό της πάντα ζαχαρωτά ή λουλούδια, χωρίς εκείνη να του το ανταποδώσει ποτέ συνειδητά,(παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά και για τους δύο) και ο ανιψιός της ο Ραλφ,ένας τυχοδιώκτης που ζει χωρίς ιδανικά και που απλά βιώνει ότι τον παρασύρει ερωτικά,ανεξαρτήτου φύλου και χρώμα χαρτονομίσματος.

Ένας απρόβλεπτος αλλά καθημερινός μπαροκαυγάς τις τελευταίες μέρες πριν την αποχώρηση της Ιλαίην,είναι η αιτία που ο Λάρρυ την επισκέπτεται για πρώτη φορά στο σπίτι της για να την ευχαριστήσει που τον έσωσε από την φασαρία,κάνοντας χρήση του kick boxing. Η συζήτηση που ακολουθεί είναι μοιραία για το υπόλοιπο της ζωής και των δύο. Ανοίγουν την καρδιά τους εξ ομολογώντας ο ένας στον άλλο τι τους ώθησε στην επιλογή της ομοφυλοφιλίας τους,τι τους απογοήτευσε και τι τους κρατάει ζωντανούς.

Ο Λάρρυ είναι πολύ πιο απελπισμένος και καθόλου ριψοκίνδυνος σε σχέση με την Ιλαίην,η οποία δεν "μασάει σε τίποτα"και σίγουρα εμφανίστηκε στη ζωή του για κάποιο λόγο σίγουρα όχι τυχαίο:Για να του μάθει "ότι για όλους υπάρχει μια θέση σε αυτόν τον κόσμο και ότι "αγαπάμε ότι μας αξίζει,λατρεύουμε ότι μας μοιάζει και παραδινόμαστε σε ότι είναι ικανό να μας συντροφεύσει μια ζωή, έστω σαν ανάμνηση".

Εκείνος από τη μεριά του, είναι ένας άντρας "αρκούδος" σε εμφάνιση αλλά με μια τρυφερότητα στο χαρακτήρα που θυμίζει δωδεκάχρονο αγόρι. Με αυτόν

τον φυσικό του τρόπο καταφέρνει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη της σαν άνθρωπος πάνω από όλα,μια εμπιστοσύνη που χρόνια είχε θαφτεί ανύπαρκτη μέσα της.

Η όμορφη Μάντυ όχι και τόσο νεαρή για το επάγγελμα που διάλεξε,φίλη της Ιλαίην γίνεται ο καταλύτης τόσο της ζωής της όσο και της Ιλαίην για την μελλοντική εξέλιξη της ερωτικής τους σχέσης,χωρίς να θέλω καταθέσω την κορυφαία φράση στα λεκτικά τους κονταροκτυπήματα για να μην ομολογήσω την μαγεία του έργου.

Η Ιλαίην έχει πάρει τις αποφάσεις της. Για κείνη δεν υπάρχει πια μαύρο. Το εξαργύρωσε όταν οι σκέψεις της ταυτίστηκαν με την μοντέρνα διακόσμηση του διαμερίσματός της και τα έντονα χρώματά του.

Θα γεννήσει ένα παιδί. Το εργαλείο παραγωγής το βρήκε. Θα το "πηδήξει" και θα ¨αγοράσει"αυτό που θα την βγάλει από το αβέβαιο μέλλον της:ένα μωρό.

Το σκηνικό του χώρου και ο ιδιαίτερα ωραίος και επιτυχημένος φωτισμός του μαζί με την

θέα στην πόλη της Νέας Υόρκης από τα παράθυρα της Ιλαίην,μας μεταφέρουν για μια βραδιά χωρίς αεροπορικό εισιτήριο στην χώρα του Χριστόφορου Κολόμβου.

Μετάφραση : ΜΑΙΡΗ ΜΙΧΑΛΑΤΟΥ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΑΝΟΣ

Στίχοι- σύμβουλος : ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΟΛΛΗ

Σκηνοθεσία : ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΑΝΟΣ

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Ιλαίην : NΑΤΑΣΣΑ ΤΣΑΚΑΡΙΣΙΑΝΟΥ

Λάρρυ : ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Έηντζελ : KAITH ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ

Τομ : ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΑΝΟΣ

Μάντυ: ΜΙΛΕΝΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ

Ραλφ : ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΓΑΣ

Σκηνικά κοστούμια : ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΟΛΙΔΗ

Φωτισμοί : ΣΟΚΟΛ ΤΟΜΤΣΙΝΙ

Μουσική - ενορχήστρωση : JOHANNES MUELLER

Χορογραφική επιμέλεια : ΣΙΜΩΝΑΣ ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ

Δραμ.σύμβουλος : ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

Φωτογραφίες : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΡΙΜΖΙΑΣ

Κινηματογράφηση : ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΚΑΒΟΥΛΗΣ - ΦΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Σκίτσα : MΑΝΩΛΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Γραφιστική επιμέλεια : ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΙΡΗΣ

Βοηθός σκηνοθέτη : ΟΛΓΑ ΜΟΥΡΓΕΛΑ

Βοηθός σκηνογράφου : ΓΕΩΡΓΙΑΝΝΑ ΤΣΑΚΙΡΗ

Μελέτη ήχου- ειδικά φωτιστικά εφέ : ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ