Slip and TangaΠρόκειται για τη μαύρη κωμωδία της Στέβης Μπουζιάνη που εξελίσσεται στο μπαρ του Δημοσθένη(Στέλιος Δαλέζιος) ο οποίος μιλάει,ερωτοτροπεί και άλλα πολλά…με τις πλαστικές του κούκλες, από αυτές που βλέπουμε στις βιτρίνες.Η αγαπημένη του κούκλα όμως είναι η Μιράντα που φοράει ένα κατακόκκινο καπέλο.
Μονολογεί μαζί της ώρες ατελείωτες όπως θα μιλούσε στην ερωμένη του για το slip της.Η θεία του η Λουκία (Μίρνα Μηλιώνη) πρώην ιερόδουλη θέλει να τον παντρέψει με την ανιψιά μιας καλόγριας την Πηνέλοπα Κρούζα (Νίκος Αποστολίδης), η οποία έχει ξεφύγει από τον ίσιο “δρόμο.”
Σε όλο το σουρεαλιστικό αυτό έργο εμφανίζεται και το φάντασμα ενός ψυχαναλυτή (Θεοδόσης Κώνστας) ο οποίος δεν έχει καταφέρει να αποδεσμευτεί από την ύλη και τριγυρνάει ανάμεσα στους ανθρώπους χρησιμοποιώντας ακόμα ψυχιατρικούς κώδικες. Ξαφνικά εμφανίζεται η Λίτσα Μανίτσα (έξοχη η ερμηνεία της Εύας Δήμου) μια πόρνη με “πτυχία.”Ψάχνει το δολοφόνο μιας ιερόδουλης , της Λούλας, που όπως είδε με τα ίδια της τα μάτια μπήκε στο μπαρ του Δημοσθένη.Τον κατηγορεί εν ψυχρώ Killer με κίνδυνο την ίδια της την ζωή.Ο Δημοσθένης παίζει εύκολα με τα μαχαίρια και φοράει Tanga όπως φορούσε και ο δολοφόνος της Λούλας.
Η σπαραχτική απολογία του δολοφόνου συνοδεύεται με τύψεις για όλα αυτά που έχει διαπράξει μέχρι τώρα, ποιος όμως φταίει για όλα αυτά;
Ο συμβολικός θάνατος στο τέλος του έργου τονίζει το dead line όλων μας.
Το σημείο που όλοι θα φτάσουμε και ας το δούμε με χιούμορ γιατί έτσι και αλλιώς δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.
Η σκοτεινή αιμάτινη ατμόσφαιρα του μπαρ ταιριάζει με την ψυχρή
φιγούρα του στυγνού και τρομαχτικού δολοφόνου.Τα μαχαίρια που
χρησιμοποιεί προκαλούν τρόμο στους θεατές και ταυτίζονται με το θύμα ειδικά όταν ο θύτης πλησιάζει το κοινό. Η ενδυμασία της πόρνης “Λίτσας Μανίτσα” (μαύρα δερμάτινα) όπως και όλων των ηθοποιών θυμίζει πράγματι εικόνες από οίκο ανοχής και υποκόσμου γενικότερα.
Τα χρώματα που επικρατούν είναι το μαύρο και το κόκκινο.Τα χρώματα του πάθους, του πόθου και του σκότους.
Η εκλεπτυσμένη κίνηση της Πηνέλοπα Κρούζα σε γυναικείες θηλυκές κινήσεις προκαλεί το γέλιο των θεατών.
Το φάντασμα του ψυχιάτρου θυμίζει ιταλική φιγούρα που αφηγείται στα ενδιάμεσα του έργου, ενώ η κλασική μεσαιωνική μουσική παρεμβάλλεται ανάμεσα στις πράξεις του έργου και “δένει” με τα αμίλητα πρόσωπα των ηθοποιών.
Η παράσταση θα παιχτεί για τελευταία φορά στις 22 Απριλίου στον Πολυχώρο του νέου κόσμου.
Ταυτότητα του έργου:
Kείμενο/σκηνοθεσία : Stevi k.Bouziani
Μουσική επιμέλεια : Tommie Bouzianis
Επικοινωνία : Έμυ Βάγια
Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκη Μιχοπούλου
Φωτισμοί : Πάνος Κουκουρουβλής
Τεχνική κάλυψη ήχου - φωτών : Άντζι Βαλσαμή
Εικαστικά - σκηνική εμπιμέλεια : Twins art
Αναρτήσεις
